Menu Xerais

A novela «Todo é silencio», de Manuel Rivas, convértese en Carnota na película de Cuerda

Alicia G. Arribas publica unha información no Galicia Hoxe sobre a rodaxe, en Carnota, de Todo é silencio, a película de Cuerda baseada na novela de Manuel Rivas.

Cuerda e Rivas, xuntos en Carnota nunha película moi galega

José Luís Cuerda, que roda  estes días en Galicia “Todo é silencio”, a súa longametraxe número  once, repite colaboración co escritor Manuel Rivas, autor do  guion, para dar vida a un pobo rendido ao narcotráfico e a unha  historia de persoas que “aínda teñen en consideración ao outro”.
Nunha xornada da rodaxe na localidade coruñesa de Carnota, á  que asistiu EFE, o director de “Amence que non é pouco” explicou  que a película fala de amor -”amor si, pero durito”, puntualiza o  cineasta-, coa supervivencia de todo un pobo como transfondo e  a súa submisión, deliberada ou non, ao narcotráfico.
“É unha historia de amor nunha zona rural onde as cousas son  crúas, son fastidiosas”, sinala Cuerda, e tamén unha película de personaxes  moi complexos.
“Nunca -engade o responsable de “Os girasoles cegos”, “A  lingua das bolboretas” ou “O bosque animado”- atopeime con personaxes  tan poliédricos, que teñan máis facetas e onde estea  menos claro que as cousas se faga por unha razón: todos teñen entre  cinco e sete razoes para dicir, calar ou facer”.
De feito, o albaceteño Cuenca, que loce unha imaxe inusual, coa  barba rasurada por “unha promesa á virxe”, chancea, fixo  unha película moi galega.
Se autodenomina “galego adxunto” para explicar a súa debilidade por esta  terra na que investiu parte da súa vida e “o diñeiro que  non teño”, di, por culpa de Alejandro Amenábar -ao que produciu parte das súas películas, desde a primeira, “Tese”-, que lle empuxou a fundar unha adega.
A historia de “Todo é silencio”, que Manuel Rivas realizou por encargo  do produtor e terminou convertendo nunha novela, fala  do narcotráfico e das redes de contrabando que actúan na  costa atlántica española e que acaban por controlar a vida dos  pobos nos que recalan.
Pero tamén é unha historia de amor a tres, dous amigos da  infancia, Brinco (Miguel Anxo Silvestre, “Sen tetas non hai  paraíso”) e Fins (Quim Gutiérrez, “Curmáns”), e unha muller, Leda  (Celia Freijeiro, “Pelotas”).
Xuntos dedicáronse desde pequenos a explorar a costa en busca  do que o mar arroxe, sen saber que o seu destino estará  ligado ao omnipresente e corrupto “capo” Mariscal (Juan Diego),  dono de case todo no seu pequeno pobo. Pero Cuerda non contou  a historia de ningún personaxe real, advirte.
“É un pobo de sobreviventes, pero tamén no sentido  emocional, e non condenamos ao narco, senón que, como estamos onde  estamos, dedicámonos ao que nos podemos dedicar”, explica a  galega Freijeiro, que describe a Leda como “moi práctica, moi  salvaxe e sen grandes cuestións morais”.
Ambientada a finais do oitenta, esta película prefire, como  di o seu título, “os silencios que levan implícitas determinadas  palabras ou frases”, e por iso son imprescindibles as miradas.
“Contei cuns actores privilexiados para isto”, afirma  Cuerda.
Un deles, ao que os outros chaman “mestre”, afirma que os  guións de Rivas son tan rítmicos, tan musicais e tan galegos que  non fai falta nin finxir o acento.
É Mariscal, interpretado por Juan Diego, impoluto (e charramangueiro),  de traxe pantalón de liño branco, pano ao pescozo e zapatos a xogo,  un “indiano” ao que non lle fai falta gritar. Pero cando  grita…”, explica o actor, redondo no papel de capo.
O que si se imbuíu de galego e de “chuleta” é Miguel Anxo  Silvestre quen, a pesar de convalecer dunha pequena operación,  seguía repetindo tomas sen pestañear.
“Brinco é o mellor lanchero, ninguén coñece a ría mellor que el;  vén dunha familia desestructurada e é un inestable”, explica o  actor que deu vida a “O Duque”, a quen fascina dar vida a este  mozo “tan cheo de gretas”.
E Quim Gutiérrez é “o bo”, aínda que relativamente.
“É o menos galego de todos, porque pasou vinte anos  fóra. É un Ulises que volve a Ítaca, pero ninguén lle recoñece”,  explica o actor catalán, que resume a película como unha historia  con “moitas preguntas e poucas respostas”
Producida por Tornasol films coa participación de TVE, Canle+  e TvGa, gustará, segundo o seu director, “aos que aínda lles segue  interesando algo o ser humano”.

Alicia G. Arribas

Deixa un comentario!