Menu Xerais

Deixádevos levar polo mar que rodea a Isla, polas treboadas da súa vida e por todo o que a vixía nas sombras: recensión no blog O Recuncho do Lector sobre «O corazón de Xúpiter», de Ledicia Costas

O blog O Recuncho do Lector publicou unha recensión sobre a novela O corazón de Xúpiter, de Ledicia Costas.

 

 

Recensión: «O corazón de Xúpiter», de Ledicia Costas

Sinopse

Non foi doado para Isla mudar de cidade e empezar de cero nun novo instituto. Devecía por dar un paseo polo espazo, avistando planetas a través do telescopio, mergullada no ventre do universo. Casiopea, o nome da tartaruga máxica de Momo, era o nick que empregaba nos foros sobre astronomía nos que participaba adoito. Alí coñeceu a Xúpiter, alguén que semellaba saber moito de estrelas. As longas conversas até ben entrada a madrugada prenderan unha luz, entre os dous existía unha maxia que traspasaba as fronteiras do ciberespazo. Isla sentiu a necesidade de sabelo todo sobre Xúpiter: onde vivía, a que instituto ía, o seu nome real… Quedaron para se coñecer nunha noite de San Xoán de cacharelas e mar embravecido. Foi entón, despois de despedirse da súa amiga Mar, cando Isla se precipitou na escuridade. A súa vida estaba a piques de cambiar para sempre.

Recensión
Neste libro vemos como Isla, que acaba de mudarse cos seus pais, comeza unha nova vida. Non coñece a ninguén no seu novo destino, pero pronto isto cambia cando Mar entra na súa vida.

Mar non será a única amiga que Isla fará, tamén coñecerá a Anxo, un mozo encantador y doce, pero a súa vida a marcará Xúpiter, un rapaz estraño ao que coñecerá por internet.

Rapidamente Casiopea, que é como Isla faise chamar, e o misterioso Xúpiter, forxarán entre eles unha forte amizade, inda que Isla comeza a sentir algo mais polo rapaz.

A noite na que coñécense, a vida de Isla cambiará e deixará de vivir na luz para vivir na sombra.

Opinión persoal

Esta é unha historia conmovedora, poucos libros fixéronme chorar, pero ningún antes de O Corazón De Xúpiter. Ledicia Costas logrou o que nunca ninguén fixera, que eu non solo chorara, se non que sentira como o meu corazón rompíase en mil pedazos diminutos.

Eu non sabía con qué íame a atopar cando abrín este libro, é mais, preguntábame se podería entendelo, por iso do galego, pero non é complicado e o leín sen mais problemas… recomendoumo miña xefa e… Non pensei que chegaríame tan fondo, que soñaría tanto con elo e que sentiríame así ao rematalo.

Non quero facervos spoiler, así que solo vos direi que o leades, que vos deixedes levar por el polo mar que rodea a Isla, polas treboadas da súa vida e por todo ó que a vixía nas sombras.

Ás palabras de Ledicia Costas atravesáronme a anima e chegaron a unha parte de min descoñecida, nunca pensei que me íame a chear tanto e a vez deixarme tan valeira un libro, pero este o fixo.

Quero utilizar esta entrada para darlle ás grazas a esta escritora por tanto, por deixarme por un momento formar parte da vida de Isla, por crear una fiestra o seu mundo e por facernos sentir a quenes limos este libro, todo con tanta intensidade e tanto realismo.

Quizais non foi doado escribir esta historia, e menos ese final, pero quero agradecerche, Ledicia Costas, por esta historia, e sí, tamén por ese final, pode axudar a moita xente e facernos reflexionar sobre todo o que narras neste libro tan repleto de verdades e bágoas.

Opinión de Alba

Atopámonos ante outro gran libro de Ledicia Costas, pero esta vez… non só estaremos acompañados pola ficción, senón tamén por algo moito peor, por algo que lle pode acontecer a calquera e… que non sempre ten un final fácil.
Este libro paréceme moi importante, xa que estamos nun auxe moi forte das tecnoloxías, polo que tódolos rapaces teñen acceso moi fácil ás redes sociaies pero, están preparados para internarse nese mundo? Saben en realidade cales son os perigos que por alí se poden atopar?

Moitas respostas a estas preguntas e moitas máis son as que atoparemos nesta obra.

O que máis me chamou a atención da composición do texto foron as citas que preceden a cada capítulo, coma se polo seu contido puidésemos xogar coa imaxinación e chegar a adiviñar o que acontecerá.

 

 

Deixa un comentario!