Menu Xerais

Crítica de Dolores Martínez Torres sobre «Despois da medianoite», de Salma

O Faro da Cultura, de Faro de Vigo, inclúe hoxe unha recensión de Dolores Martínez Torres sobre a novela Despois da medianoite, da escritora india Salma.

Escrita rebelde

O prezo de nacer muller

Nunha aldea preto de Thuvarankurichi, en Tamil Nadu, ao sureste da India, Rabia esgota os días da súa nenez. Os sinais do seu corpo anuncian a inminente pubertade, e iso significa que, para ela, tal como convén á honra das mulleres da comunidade musulmá á que pertence, o seu primeiro sangue asinará un destino de férrea reclusión na casa familiar, de onde só saírá se é entregada en matrimonio. Rabia aínda xoga na rúa, e vai á escola, e ao cine, e aínda que non pode evitar facerse preguntas, nin imaxina os cambios que van acontecer. O tempo na aldea transcorre marcado polas cerimonias, e os acontecementos da vida cotiá,sociais e relixiosos,palpitan nas reveladoras conversas que unha voz narradora, omnisciente e sutil, engarza cos pensamentos íntimos dos personaxes –un mundo eminentemente feminino, de amigas e veciñas, criadas e parentes en distinto grao– para sacar á luz os segredos inconfesados, os soños rotos, a infelicidade dunha sociedade alicerzada sobre un entramado de silencio, submisión e hipocrisía, do que as propias mulleres son confrecuencia, as máis feroces, ríxidas e crueis gardiás.

Do confrontamento entre os variados puntos de vista, entre os actos e palabras que se levan a cabo en público e privado, infírese o retrato dun grupo onde o estrito cumprimento dos roles establecidos e o afán por acadar certa cota de poder –se cadra para exercer abuso, se cadra a misericordia–, non só determinan ás rela- cións entre os sexos, de meridiana desigualdade, senón tamén as rela- cións de parentesco e entre as distintas etnias e relixións. Nunha aldea preto de Thuvarankurichi, en Tamil Nadu, tamén Salma (pseudónimo de Rokkia Malik, recoñecida autora nacida en 1968, que actualmente ocupa un alto cargo esta- tal) ficou fechada na casa na casa ao chegar á pubertade. Asúa rebeldía fronte a obrigada soidade e o aburrimento foi escribir. A contracorrente e en segre- do; na súa lingua e do que mellor coñecía: a súa natureza de muller, támil e musulmá. Xusto as mesmas razóns polas que non debería telo feito; as mesmas polas que, na súa aldea, non a len.

Quen decida achegarse a este voluminoso texto –na tradución galega de María Reimóndez, a partir da versión en inglés– non atopará, de certo, un relato de acción; tampouco unha estampa exótica nin un alegato doutrina- rio. Só un fragmento de vida de mulleres de aldea, moito menos distantes que a súa xeografía.

Dolores Martínez Torres

Comentarios pechados