Menu Xerais

«Randea o alento», de Herta Müller; a novela vista por María Xosé Queizán

Enlazamos as magnificas palabras de María Xosé Queizán sobre Randea o alento, a novela de Herta Müller, na presentación do libro na librería Andel, reproducidas no blog de Feministas Independentes Galegas. Poden lerse completas no blog de FIGA. Reproducimos un pequeno extracto:

Teño reflexionada sobre o feito de que en momentos de grandes traxedias e sufrimentos colectivos pode haber persoas que encontren a felicidade. Cantas e cantos non se terán namorado nun refuxio antiaéreo protexéndose das bombas, ou nun furgón que os leva á cadea ou a un campo de concentración! Cantas persoas non forxaron na guerra fondas amizades… É marabilloso que as persoas sexan quen de vivir momentos de felicidade e de pracer, rodeadas dos desastres e a dor do contorno, ou de salvar o altruísmo, a amizade, o amor en tempo de odio. Trátase do azar desafiando á necesidade.
O protagonista desta novela desexa formar parte da leva que o obrigará, despois da Guerra, a padecer os rigores, as torturas e as humillacións nun campo de traballo ruso, onde os rusos recluían os alemáns. O desacougo da familia é grande ao despedir a un rapaz de 17 anos para un destino cruel. Non poden evitar pensar que o están vendo por última vez. Menos a avoa que vaticina: “Ti vas volver”. Esa afirmación da avoa dálle azos ao protagonista para resistir a tortura e, así mesmo, concede tensión á novela. Pensar que o protagonista se pode salvar propicia a lectura.
(…)
Herta Müller en Randea do alento, alento dun padal de fame, relata a verdade espida, o material acontecer das cousas, a realidade con toda a crueldade e coas palabras precisas.
Palabras que transporta en galego Marga do Val, coa mestría, a forza, a beleza que a caracteriza. Sabemos que debeu ser un traballo moi difícil, pero cando traduce as palabras da autora “suaba na xeada e xeaba no suor” eu escoito a Marga Doval.

Comentarios pechados