Menu Xerais

Ritmo frenético e moito humor en «Mil cousas poden pasar. Libro II», de Jacobo Fernández Serrano. Crítica de Paula Fernández

Paula Fernández publica no Faro da Cultura, de Faro de Vigo, unha recensión crítica sobre Mil cousas poden pasar. Libro II, de Jacobo Fernández Serrano.

 

Novela experimental

 Con ben pensada fantasía

A segunda parte da que fora a gañadora do Premio Merlín de literatura infantil no ano 2009 volve agora para non decepcionar o seu público e resolver,xa que logo, todos os asuntos que quedaran pendentes naquela primeira entrega.

Este Libro II de Mil cousas poden pasar, que poderiamos definir como unha novela experimental infantil, comeza lembrando retallos do primeiro e do que lles acontecera aos seus personaxes protagonistas, para meterse de volta nunha historia na que as aventuras se recrean nun mundo de fantasía perfectamente pensado e articulado, tan perfecto que penetramos nel crendo,e entendendo real, a narración duns sucesos incribles.

Agora Hedión ten un plan perverso para acabar con Pouco, en Nil acontecen moitas cousas mentres Lina e Pouco non están, e a viaxe de volta destes dous á vila estará chea de aventuras. E todo isto con pequenas historias que se introducen na principal, á beira de valores fundamentais na educación dos nenos e das nenas e seres marabillosos e sorprendentes que enriquecen aínda máis o universo creado por Jacobo Fernández Serrano (Vigo, 1971). E humor, moito humor, para chegar a un bo desenlace.

Todo acompañado do ritmo, frenético, que xa caracterizara a primeira parte e das ilustracións, inconfundibles, do autor.

De seguro esta lectura fará agromar nos lectores os mesmos sentimentos ca o Libro I. Abraio e divertimento. Gozar cunha novela dende a primeira páxina é difícil e, se cadra, no eido infantil aínda máis. Jacobo conségueo, outra vez.

Paula Fernández

Deixa un comentario!